U bevindt zich hier: Politiek Politieke (re)actie

Interview in Limburgse dagbladen met raadslid Dion Schneider.
-----------------------------------------------------------------------------------------

'De raad in Kerkrade is overbodig'
Interview: VVD-raadslid Dion Schneider bekritiseert democratisch gehalte
door Jos van den Camp

VVD-fractievoorzitter Dion Schneider krijgt naar eigen zeggen geen poot aan de grond in de raad in Kerkrade. "Iedere poging tot debat wordt in de kiem gesmoord", zegt hij.
"De gemeenteraad in Kerkrade is één groot theater. Alleen de gordijnen ontbreken nog. De democratie heeft in Kerkrade voor het laatst zijn nut bewezen bij de stembusgang. Sindsdien is de raad volledig overbodig geworden. Je kunt hem afschaffen." Sinds afgelopen zomer uit Dion Schneider van de VVD-eenmansfractie met regelmaat kritiek op het democratisch gehalte van de Kerkraadse raad waarvan hijzelf sinds 2006 deel uitmaakt.

Teleurgesteld?
"Ik had het me allemaal heel anders voorgesteld. Ik wist vantevoren dat ik als eenmansfractie natuurlijk geen bergen kon verzetten. Maar ik heb er wel altijd vertrouwen in gehad dat ik met goede argumenten dingen veranderd zou kunnen krijgen. Ik heb er van begin af aan voor gekozen om een serieuze gesprekspartner te willen zijn van de coalitie. Niet hard schreeuwen. Niet tegen schenen schoppen. Vooral meedenken. En proberen om een toegevoegde waarde te hebben. Maar ik ben er nu al achter dat mijn opstelling er niet toe doet. Er wordt niet eens naar me geluisterd."

Dat klinkt verongelijkt.
"Dat ben ik niet. En daar gaat het ook niet om. Ik zou willen dat er nagedacht wordt over wat iemand te zeggen heeft, ook als die geen deel uitmaakt van de coalitie, maar lid is van de oppositie. Het enige dat ik vraag is een faire behandeling van onze initiatieven. En dan hoeft de uitkomst niet eens te zijn dat de rest het met me eens is. Maar iedere poging tot debat en iedere aanzet voor een initiatief wordt in de kiem gesmoord."

Waarom zou dat gebeuren?
"Omdat het de zwakheden van dit college en deze coalitie bloot legt. In het duale stelsel zouden de coalitiepartijen onafhankelijk van hun wethouders moeten functioneren en hen frank en vrij moeten kunnen controleren en volgen. Maar dat gebeurt niet. Ik heb al eerder gezegd dat de twintig leden van de coalitie bijna tot vervelens toe hun eigen wethouders bij elk agendapunt complimenteren voor de perfecte wijze waarop ze hun werk hebben gedaan. Dat horen ze ook perefect te doen!
Coalitiegenoten krijgen stukken eerder dan de oppositie, waardoor wij niet adequaat kunnen reageren. Het lijkt erop dat sommige fractievoorzitters van hun wethouder op papier krijgen wat ze in de raad moeten zeggen. Dat heeft niets meer met dualisme te maken. In Kerkrade kennen we drie soorten raadsleden: leden van de oppositie die verscherping en nuancering willen, sprekers die van hun wethouder opgelegd krijgen wat ze moeten zeggen en tenslotte de kostenposten van de gemeenschap: de ja-knikkers."

Heeft u voorbeelden van momenten waarop er ten onrechte niet naar u geluisterd werd?
"We hebben tijdens een raadsvergadering een motie ingediend over de verkeersonveiligheid rondom de Campus in Kerkrade-West. We hebben zelfs Veilig Verkeer Nederland gevraagd de situatie te onderzoeken omdat we voorzagen dat er anders - en misschien wel terecht - gezegd kon worden dat we het verkeerd inschatten. Veilig Verkeer Nederland gaf ons overigens gelijk. Maar staande de vergadering besloten de coalitiepartijen het punt van de agenda te halen en door te verwijzen naar een commissie. Daar werd een ambtenaar de opdracht gegeven er naar te kijken. Het resultaat is dat er geen goede oplossing komt. En zo kan ik nog een aantal voorbeelden noemen."

Het was voor u zelfs aanleiding de burgemeester in een open brief een opmerkelijk voorstel te doen.
"Jazeker. Ik heb me hardop en op cynische toon afgevraagd of het niet beter zou zijn een financiële regeling te treffen om mijn raadswedde en presentiegeld rechtstreeks in onze partijkas te laten storten zodat we niet langer bij de vergaderingen aanwezig hoefden te zijn en het college niet langer zouden storen bij het uitvoeren van hun programma."

Maar wat is wel de oplossing?
"Als je werkelijk wat wilt bereiken moet je een afspraak maken met een wethouder. En dan binnenskamers proberen wat te regelen. Maar dat is niet de manier waarop ik wil werken. Binnen de partij hebben we nu afgesproken onze koers te wijzigen. Ik zal in de toekomst frequenter en harder onze gevoelens gaan verwoorden. De coalitie zal dat vast als vervelend ondervinden. Maar onze constructieve houding wordt blijkbaar niet opgepakt. Het college zal ons betreft zijn accenten moeten verleggen door ondernemers beter te faciliteren, jonge ondernemers aan te trekken, een beter werkgelegenheidsbeleid te voeren. Daar draait het om als je Kerkrade vooruit wilt helpen. Er valt nog genoeg te zeggen."