10-09-06 - Dion Schneider
De grootste tegenstander van de VVD is al jaren diens imago. In mijn vorige column heb ik aangegeven dat de hete discussie omtrent het lijsttrekkervraagstuk niet de grootste zorg binnen de partij is. Uiteraard heeft de keuze voor Rutte consequenties voor de te volgen koers in de nabije toekomst, echter de grootste horde blijft het imago.
Het imago van de VVD is te karakteriseren als stijf, oubollig, conservatief, alleen voor de rijken, niet sociaal, milieuonvriendelijk, streng en gericht op autochtonen.
Alle insiders binnen de partij kunnen bevestigen dat dit beeld niet overeenkomt met de werkelijkheid. Ik kan u verzekeren dat, wanneer ik bovengenoemd imago zou kunnen bevestigen, ik op dit moment geen fractievoorzitter van de partij in Kerkrade zou zijn.
Nu kunnen alle VVD-ers trachten om het huidige imago, wellicht ondersteund door communicatietrainers, te gaan verbeteren. Wij zouden de verkiezingslijst kunnen gaan samenstellen op basis van uiterlijke kenmerken, onze politici elke week leuke kiekjes laten produceren in bejaardentehuizen. Elke week verplicht een nieuw landelijk item gaan uitzoeken waaraan we iets willen veranderen. Maatregelen nastreven die gericht zijn op de verhoging van de koopkracht van enkel en alleen de minder bedeelden. Het aantal regels op het gebied van handhaving gaan inkrimpen. Wij zouden blind elke infrastructurele vooruitgang waarmee een spanningsveld met de natuur aanwezig is kunnen tegenhouden. We zouden als gebaar van verzoening alle illegalen kunnen gaan legaliseren. Zie daar, het nieuwe verkiezingsprogramma is klaar.
Deze maatregelen zullen waarschijnlijk als positief worden ervaren door de grijze massa, goed weer stemmers die hun stemgedrag enkel baseren op de consequenties van het overheidsbeleid op hun eigen portefeuille. Deze mensen zijn nu eenmaal niet geïnteresseerd in de lange termijn visie van de huidige coalitie. Ze hebben niet in de gaten dat het huidige beleid ervoor heeft gezorgd dat Nederland inmiddels het laagste werkloosheidspercentage van Europa kent. Dat Nederland, door hetzelfde beleid, weer een economische groei kent die gekoppeld is aan positieve verwachtingen voor de toekomst. Dat voor immigranten eindelijk duidelijk is geworden dat Nederland geen walhalla is voor economische vluchtelingen. Dat de financiële huishouding van ons land weer op orde is. Laat staan dat ze inzien dat indicatoren als inflatie, bruto nationaal product en de waardevastheid van de euro de basis vormen voor de mate van onze toekomstige welvaart en dat deze welvaart uiteindelijk de basis vormt voor het welzijn binnen onze samenleving.
Nee, belangrijk voor deze mensen is dat ze de afgelopen jaren minder hebben kunnen uitgeven en op basis daarvan nu weer achter de linkse gulle gevers zullen gaan aanhollen, zich niet realiserende dat de huidige stabiele basis vervolgens weer om zeep wordt geholpen. Het bovengenoemde concept verkiezingsprogramma is derhalve geen optie. Geachte lezer, politiek kan af en toe frustrerend zijn, deze conclusie trek ik na een half jaartje raadslid te zijn.
Aangezien bovenstaande feiten nu eenmaal niet (of nooit) kunnen worden veranderd, had ik, voorafgaande aan mijn politieke carriere, het gevoel dat wij tevreden zouden moeten zijn met de minderheid die zich meer verdiept in de achtergronden van de politieke keuzes van onze partij. Het is namelijk geen toeval dat hoger opgeleiden, tijdens de verkiezingen, vaker met de vinger op een VVD knopje duwen dan lager opgeleiden. Deze eerste groep is dan ook onze vaste aanhang, niet vanwege financiële overwegingen maar simpelweg vanwege het bredere blikveld waarmee deze kiezers het stemlokaal ingaan.
En dan nu mijn tweede, uit de korte ervaring, opgebouwde frustratie.
Voor diegenen die zweven vóór de verkiezingen is één bron van informatie van groot belang tijdens hun zoektocht naar de juiste keuze, namelijk objectieve journalistiek.
Helaas moet ik de conclusie trekken dat deze in Nederland ver te zoeken is. Wanneer ik tv-programma’s als Nova bekijk dan is het een feit dat, wanneer Rutte in debat stapt met Bos, deze laatste altijd de mogelijkheid krijgt om als laatste zijn visie over een discussie te ventileren. Het is maar een klein detail, maar het is wel een voorbeeld van beïnvloeding van de publieke opinie door journalisten. Op lokaal niveau is het helemaal armoe troef. De objectiviteit van het LD is vergelijkbaar met die van de bekende weekbladen zoals Privé.
Ik kan u verzekeren dat over onze visies en acties (bijvoorbeeld de Art. 38 vragen aan het college inzake de afsluiting van de N281 naar aanleiding van het EK wielrennen en de positieve gevolgen van deze vragen) niets werd gepubliceerd. Er werd wel telefonisch contact met mij gezocht inzake de herbenoeming van burgemeester Som, in de hoop dat dit zou leiden tot een smeuïg verhaal. Toen bleek dat dit niet het geval was werd ook hierover niets gepubliceerd. Wel worden de subjectieve meningen van “slachtoffers” van het VVD-beleid breed uitgemeten.
Kortom, de feiten dat we nu eenmaal te maken hebben met enerzijds te veel kiezers die niet de capaciteit hebben, danwel niet de moeite nemen om eens verder te kijken dan hun neus langs is, en anderzijds de overwegend subjectieve journalistiek zorgen ervoor dat wij reeds met 0-2 achterstaan bij de komende verkiezingen. Wat kunnen we hieraan doen? Ik vrees bitter weinig. Wellicht dat we ons enkel en alleen kunnen gaan voorbereiden op het wederom opruimen van de korte termijnvisie van onze linkse gulle gevers in 2010.
(C) 2008 - Alle rechten voorbehouden